Vriendschap is fragiel

“Er gaat niets boven een goede vriend, tenzij het een goede vriend met chocolade is”, lees ik in de supermarkt op een koekverpakking.
“Tenzij het een vriend is die aankomt met door uitgebuite mensen en dieren gemaakte chocolade”, denk ik erbij.
Proberen vreedzaam te leven, is een redelijk eenzame aangelegenheid in deze wereld. Zeker, er zijn best veel mensen die gepassioneerd zijn over mensenrechten, maar veel minder die de dezelfde passie voelen voor rechten van niet-menselijke dieren. Om toch eens wat mensen te spreken die anders in het leven staan, zit ik op Mastodon en op Pixelfed. Hier tref ik de mensen die vaak ook niet zo populair waren op de middelbare school, maar die proberen zo goed en zo kwaad als mogelijk te overleven in deze harde wereld waarin gemene mensen al sinds mensenheugenis aan de macht zijn.


We kennen elkaar niet en dat heeft voor- en nadelen. Het is leuk om mensen uit andere werelddelen en wat dichterbij te spreken zo vaak je wilt en wanneer het jou uitkomt. En als je uitgepraat bent stop je met het gesprek zonder formeel afscheid. Het is een manier die veilig kan zijn voor mensen met sociale angsten of voor mensen met een drukke agenda, of wat je situatie ook maar is. Toch zijn de conversaties op socials niet altijd veilig te noemen. Toen ik nog op Twitter zat ben ik daarmee gestopt toen de interacties begonnen te lijken op werken in een callcenter. Te weten: posts over veganisme leverden steevast gezeik op. Op Bluesky was ik snel uitgekeken, want ook daar werd mijn ongezouten mening over haringen en hamlapjes vaak niet gewaardeerd.


Ik heb geleerd mijn posts over veganisme zo te verwoorden dat ik mensen zo min mogelijk beledig.
Op Mastodon heb ik sowieso nog vrijwel geen agressie ervaren nadat ik iets deelde over veganisme. Ik denk dat de meeste mensen hier tegen misbruik zijn van dieren, ook al leven ze er niet altijd naar. En er is hier meer een cultuur dat als jij iets zegt wat anderen niet fijn vinden, maar het is niet rechts wat je zegt, dat er geen gedoe over komt. Mensen ontvolgen je dan gewoon. Prima, dat is je goed recht.
Mijn ervaring is dus dat er veel linkse mensen op Mastodon zitten. Linkse mensen zijn waarschijnlijk iets vaker vleesverminderaar of vegetariër of veganist dan gemiddeld, maar toch minder vaak veganist dan ik logisch zou vinden. Immers: je bent tegen uitbuiting, maar alleen tegen uitbuiting van mensen? Waarom maak je een moreel onderscheid tussen menselijke- en niet-menselijke dieren? Er zijn genoeg filosofen die jou haarfijn kunnen uitleggen dat het onredelijk is om dieren niet te vrijwaren van uitbuiting en geweld, maar mensen wel.
Goed, je bent bijvoorbeeld feminist of trans-activist of je zet je in tegen racisme. Hartstikke goed! Maar waarom breid je je cirkel van compassie niet uit naar niet-menselijke dieren? Die hebben ook complexe gevoelens en veel dieren zijn trouwens intelligenter dan mensen. Of wou je beweren dat een duif die duizend kilometer verderop zijn hok weer kan vinden minder intelligent is dan Donald Trump die Afrika niet kan aanwijzen op een landkaart?


Ik probeer rekening te houden met iedereen. Meestal probeer ik mensen niet te kwetsen. Dus ik zal geen foto plaatsen van een racistisch koekje (diep-racistische koekjes waren erg populair in mijn jeugd in Nederland). Verder is denk ik iedereen het erover eens hier dat we geen grappen maken over uitbuiting van mensen. Maar waarom zie ik dan wel regelmatig foto’s voorbij komen van etenswaren die gemaakt zijn met lichaamsdelen van dieren of met dierlijke uitscheidingen? Vooral die foto’s van stukken gebraden dier vind ik nogal walgelijk en aanstoogevend. Waarom post je dat? Je weet toch dat het hier groen ziet van de veganisten? Snap je niet hoe kwetsend dat is om een foto te plaatsen van onze gefrituurde vrienden?
Dat je die rommel eet mag je zelf weten. En wat je je huisdier te eten geeft mag je ook helemaal zelf weten en wil ik vooral niet weten. Ik ben van mening dat vlees eten erg onaardig is en dat melk drinken van een koe letterlijk krankzinnig is en dat het feit dat mensen dat normaal vinden een gevolg is van grootschalige hersenspoeling die start in je jeugd. Verder ben ik van mening dat dieren houden uitgefaseerd moet worden. Dieren moeten sowieso niet gebruikt worden voor sport of werk en als gezelschapsdier vind ik een adoptiedier de beste keus. Wat je deze moet voeren? Er is een hele keur aan Vegan voer voor honden en katten tegenwoordig. Wil jij je hond toch vlees geven, dan moet je dat dus zelf weten, maar meld het alstublieft in woord of beeld niet bij mij… Ik ben echt dol op foto’s van je kat. Maar ik wil niet weten wat jij eet, of wat zij eten. TENZIJ het Vegan is. Dan kan ik niet genoeg krijgen van jouw verhalen en foto’s. En daar schuilt dan ook weinig kwaad in denk ik. Tenzij je een eetstoornis hebt, maar dan is sociale media niet de plek voor jou denk ik. (Ja, ik heb overwogen een content warning te gebruiken voor Vegan voedselfoto’s, maar dat suggereert dan dat het om schokkende inhoud gaat en dat is niet zo, in principe.)
Wat dus wel schokkende inhoud is voor mij, is een foto van een pizza met daarop kaas en vlees. Of een foto van kippenbenen die jij op gaat eten. Dat soort dingen. Als ik die tegenkom vraag ik diegene beleefd een content warning te gebruiken volgende keer. Als daar niet- of afwijzend op gereageerd wordt, ontvolg ik diegene. Soms vind ik dat wel jammer. Ik snap het ook niet. Ik zal het nooit snappen. Voor jou is het eten en jij vindt het misschien ongepast dat ik me daarmee bemoei. Maar voor mij is het kwetsend om te zien wat jij eet. Ik wil niet alles van jou weten. Ik hoef niks te weten over jouw duistere kant. Of over je onwetendheid. Ik wil graag een beetje gezellig praten. En verder wil kennis delen over hoe je dierenlevens kunt sparen en zo de wereldvrede een heel klein stapje dichterbij kunt brengen. Daar is toch niks mis mee?

Plaats een reactie