Volgens het nieuws worden we een oorlog ingezogen. Dat is maar ten dele waar; we zitten al lang in een soort oorlog. Een oorlog tegen alles wat ademt, of het nou zuurstof is of CO2.
Seksisme is zo oud als de wereld. Ook dierenmisbruik bestaat al heel wat jaren helaas. Oorlog wordt omgeschreven als een gewapende strijd tussen tenminste twee partijen. Ik vind die definitie wat beperkt.
De overheid probeert ons al jaren aan de dierlijke producten te helpen. Het voedingscentrum (de schijf van dierenlijf), de gezondheidsraad en Nutri-Score werken samen om het waanidee te promoten dat dierlijke eiwitten gezond zijn en dat we op moeten passen voor koolhydraten. Het gevolg is dat de ziekenhuizen vol liggen met mensen die grotendeels vermijdbare ziektes hebben. Althans, dat is het gevolg voor mensen. De dieren in de veehouderij zijn de vergeten slachtoffers; zij zijn van geboorte tot dood onvrij en dat is volgens de CDA hoe God het gewild heeft.
Het kwaad functioneert in onze samenleving door iedereen medeplichtig te maken. De meeste mensen die ik ken eten dagelijks vlees. Een walgelijke gewoonte wat mij betreft, maar zij vinden het lekker. Naast lekker vinden ze het normaal en noodzakelijk en natuurlijk. Dat komt omdat ze van kleins af aan gehoord hebben “dat dat zo is”. Jawel, het betreft hier geen mening: vlees en dierlijke uitscheidingen eten is nog steeds de norm van overheidswege en cultureel gezien.
Het systeem werkt zo: Door de overheid (landelijk/EU) gesubsidieerde veehouders houden dieren, als een soort dierendictators. De communicatie hierover is eensgezind: “Veehouders zijn goed voor hun dieren”.
Na het uitmelken of opfokken gaan de dieren naar de huurmoordenaars. Die maken een eind aan het prille leven van de dieren en maken er stukjes van die niet er niet zo eng uitzien.
De consument eet het vlees et cetera op en is nu medeplichtig aan moord.
Veganisten hebben hier kritiek op, maar dat is dus kritiek op mensen die zichzelf lieve mensen vinden (en dat vaak in veel opzichten ook zijn). Het is de vraag of de kritiek systeemkritiek is, of kritiek op individuen, maar het is mij duidelijk geworden dat mensen systeemkritiek vaak persoonlijk opvatten.
Omdat de vleeseters zich nu ongemakkelijk voelen, moeten ze de veganisten wegzetten als onaardige, extreme mensen, om het geheel weer recht te breien in hun hoofd.

Eens in de zoveel maanden mogen we stemmen. Dat geeft de illusie dat we iets te zeggen hebben over hoe we ons leven leiden. In werkelijkheid echter, worden we geleid door machten waar de meeste mensen geen weet van hebben. Natuurlijk hebben we een kabinet dat beslissingen neemt, maar die beslissingen worden gevoed door duizenden lobbyisten. En we kijken allemaal hetzelfde nieuws, dat de status quo niet aantast.
Er is een oorlog aan de gang tegen de dieren. Een die al jaren duurt. Die oorlog kan zorgen voor onze ondergang. Er is ook al jaren een oorlog aan de gang tegen bepaalde groepen mensen. We leven nog steeds in een patriarchaat. Zolang de oorlogen die niet vallen onder enge definities niet besloten worden met een vredesakkoord zullen er altijd oorlogen zijn zoals nu gestart door Trump. Zolang wij geen betere mensen worden, zullen we geen betere zonen kweken en zullen mannen zich aangetrokken blijven voelen tot het dictatorschap.
Het is niet genoeg om een lief mens te zijn binnen de huidige cultuur. Elk onderdeel van onze cultuur moet bevraagd worden en mensen zullen eerlijk moeten zijn over of dieren in de veehouderij echt een goed leven hebben gehad en of hun lekkere trek het rechtvaardigt dat een huurmoordenaar in hun naam het einde maakt aan onschuldige dierenlevens.
Niet-menselijke dieren zouden rechten moeten hebben. Het is van levensbelang dit te erkennen.
Het idee dat het in orde is om mensen te doden voor grondstoffen, of vanwege fictieve landsgrenzen, onstaat doordat mensen van jongs af aan geen respect voor andere levensvormen wordt bijgebracht. Dit moet veranderen. De doctrine waarin wij dieren mogen uitbuiten ligt aan de basis voor veel ellende. Het kan veranderen. De consument is hierin aan zet. De makkelijkste vorm van actievoeren is pindakaas op brood te doen in plaats van parmaham.